موسسه پژوهشي ماد دانش پژوهان

پيامدهاي منفي سرقت علمي براي دانشجويان! اين يك سؤال طلايي است؛ اگر سرقت علمي كنيد چه اتفاقي مي‌افتد؟ مانند همه جرائم، براي اينكه پيشگيري جدي گرفته شود، مجازات بايد قوي باشد و در مورد سرقت علمي واقعاً مي‌تواند بسيار شديد باشد، اما سرقت علمي چه عواقبي براي دانشجويان دارد؟ خوب، در صورت اثبات سرقت علمي، دانشجوي مي‌تواند از دانشگاه اخراج شود، كارش را از دست بدهد يا حتي ممكن است با امكان پيگرد قانوني، با يك سري جريمه يا مجازات روبرو شود.
علاوه بر اين، آنچه بسياري از دانشجويان به آن توجه نمي‌كنند اين است كه اگر در دانشگاه كسي متوجه عمل سرقت علمي‌شان نشود، ديگر همه‌چيزتمام است و بعد از گرفتن مدركشان ديگر كسي متوجه اين موضوع نمي‌شود. درصورتي‌كه سرقت علمي مي‌تواند به برنامه‌هاي بلندمدت آن‌ها صدمه بزند كه عواقب آن مي‌تواند خيلي بدتر از دانشگاه است. همه دانشجويان داراي سوابق تحصيلي هستند و مؤسسات مي‌توانند آن‌ها را بررسي كنند. به‌عنوان‌مثال، اگر فردي در حال كار بر روي يك پروژه تحقيقاتي باشد حتي باوجوداينكه در اين كار، مرتكب سرقت علمي نشود اما با بررسي سوابق تحصيلي اين فرد و اثبات سرقت علمي، تمام زحمات اين فرد از بين برود، اخراج شود و حتي ممكن است تا مدت زيادي در هيچ پروژه ديگري نتواند شركت كند. تعدادي از مشكلاتي كه سرقت علمي براي يك فرد ممكن است به وجود آورد را مي‌توانيد در زير بخوانيد:
• عدم امكان درخواست براي دوره‌هاي ديگر در مؤسسات ديگر
• متوقف شدن از پيشرفت به دوره‌هاي كارشناسي ارشد يا دكترا
• تأثير شديد بر اهداف شغلي و پتانسيل درآمد مادام‌العمر بدون شك، دانشگاه‌ها در برابر متخلفان، مجازات سنگيني اعمال مي‌كنند و در اين مورد بسيار جدي هستند.
هر دو دانشگاه آكسفورد و هاروارد، دو تا از معتبرترين دانشگاه‌هاي جهان، به‌وضوح تصريح مي‌كنند كه سرقت علمي، عمدي يا تصادفي، هرگز قابل‌قبول نيست. تمام مطالبي كه در كار خود استفاده مي‌كنيد، خواه از دست‌نوشته‌ها، چاپي يا وسايل الكترونيكي باشد، بايد با ذكر منبع باشد. پيامدهاي منفي سرقت علمي براي محققين! به‌طور طبيعي، به‌عنوان يك دانشجو، در تلاش براي محافظت از آينده شغلي خود، مي‌خواهيد از سرقت علمي اجتناب كنيد، اما ممكن است شغل شما تحقيقاتي باشد كه انجام مي‌دهيد.
محققان در سراسر جهان هميشه كارهاي ديگران را مي‌خوانند، خلاصه مي‌كنند و يادداشت‌برداري مي‌كنند، بااين‌حال، اگر فراموش كنيد كارهاي ديگران را بدون ذكر منبع استفاده كنيد، بايد خودتان را براي شكست آماده كنيد. همين را مي‌توان در هنگام استناد به كار خود نيز گفت. سرقت علمي مي‌تواند استفاده مجدد از كلماتي كه در مقالات تحقيقاتي قبلي نوشته‌ايد و آن‌ها را به‌عنوان آثار جديد معرفي مي‌كنيد باشد.
اين عمل بسيار غيرحرفه‌اي تلقي مي‌شود و در صورت اثبات، عواقب آن مي‌تواند صدمات قابل‌توجهي به شهرت شما وارد كند و اعتباري كه در مقالات تحقيقاتي آينده نسبت به شما قائل است كاهش يابد. چه به دليل سرقت علمي از خود و چه به دليل سرقت علمي از كار ديگران. عواقب سرقت علمي براي ساير افراد حرفه‌اي چيست؟
اثرات سرقت علمي فقط براي محققي كه سرقت علمي را انجام مي‌دهد نيست، بلكه خيلي گسترده‌تر است، به اين صورت كه مي‌تواند اعتبار دانشجويان، اساتيد و حتي خود دانشگاه نيز زير سؤال برود و به‌طوركلي ممكن است اطرافيان آن را تحت تأثير بگذارد بدون آنكه در سرقت نقشي داشته باشند؛ مخصوصاً اگر محقق، در حال كار بر روي يك مقاله دهن پر كن باشد.
با گسترش شبكه‌هاي اجتماعي و رسانه‌ها و به‌صورت كلي‌تر، اينترنت، تنها با زدن يك كليك مي‌توان تمام سوابق يك سيستم بزرگ مثل دانشگاه را به دست آورد كه اگر در اين سوابق، اثري از سرقت علمي باشد، كل اعتبار سيستم از بين مي‌رود. همچنين در اينجا لازم است بگوييم كه انجام يك تحقيق خوب بااينكه زمان زيادي طول مي‌كشد تا به نقطه‌اي برسد كه بتوان آن را به رزومه اضافه كرد؛ كه اگر كار خود را سرقت علمي كنيد و آن تحقيق يا مطالعه را به رزومه خود اضافه كنيد، فوراً نتايج تلاش و تعهد ساير متخصصان و خود را كم مي‌كنيد.
نكته اصلي اين است كه خوب باشيد. براي جلوگيري از صدمه ديدن ديگران و خراب شدن سابقه‌شان هم كه شده، سرقت علمي نكنيد.

سرقت علمي كلمه‌اي است كه هميشه در بين محققان و دانشجويان مطرح مي‌شود، اما اين واژه به چه معناست؟ چرا محققان سرقت علمي مي‌كنند؟ و مهم‌تر از آن تعريف سرقت علمي چيست؟ سرقت علمي عمل كپي كردن يا به اشتراك گذاشتن كار شخص ديگري به‌عنوان اثر شماست. اين به‌عنوان يك عمل بد و غيراخلاقي طبقه‌بندي مي‌شود كه مي‌تواند شما را به دردسرهاي زيادي بيندازد. سرقت علمي، به‌عنوان يك كلمه، از «پلاژيوم» كه در لاتين به معناي آدم‌ربايي است، سرچشمه مي‌گيرد. سرقت ادبي، در اصل، دزديدن كار شخص ديگري و استفاده از آن به‌عنوان كار خود است. در ادامه انواع مختلف سرقت ادبي، چرايي وقوع آن و عواقب سرقت علمي را بر روي محققان و متخصصان بيان مي‌شود. موارد زير براي درك بهتر از سرقت علمي كه بايد به آن توجه كنيد بيان‌شده است. مقدمه سرقت علمي جرم است! همان‌طور كه در فرهنگ لغت آنلاين Merriam-Webster تعريف‌شده است، سرقت علمي عمل دزديدن ايده‌ها يا كلمات ديگران و ادعا كردن آن‌ها به‌عنوان كار شما است. سرقت علمي استفاده از توليدات ديگران (ويديو، قطعه موسيقي، عكس، متن و غيره) بدون ذكر منبع است. سرقت علمي زماني اتفاق مي‌افتد كه شخصي ايده يا محصولي را كه از منبع موجود ارائه‌شده است را به‌عنوان محصول جديد ارائه مي‌كند. سرقت علمي يك عمل دزدي و كلاه‌برداري است. اعمال سرقت علمي شامل موارد زير است: • تبديل كردن كار ديگران به‌عنوان كار خود • كپي كردن كلمات يا ايده‌ها از شخص ديگري بدون ذكر منبع • عدم قرار دادن يك نقل‌قول در علامت نقل‌قول • ارائه اطلاعات نادرست در مورد منبع نقل‌قول • كپي كردن ساختار جمله حتي با تغيير كلمات بدون ذكر منبع آن • كپي كردن كلمات يا ايده‌هاي زيادي از يك منبع كه اكثريت كار شما را تشكيل مي‌دهد، چه منبع را ذكر كنيد يا نه! براي اطمينان از اينكه مقاله شما عاري از سرقت علمي است، وقت بگذاريد و اين چهار مرحله را دنبال كنيد:
• منابعي را كه براي انجام تحقيقات خود استفاده مي‌كنيد، يادداشت كنيد.
• از منابع خود نقل‌قول كنيد.
• نويسنده اصلي را در فهرست استناد و مرجع درون‌متني درج كنيد.
• قبل از ارسال كار خود از يك بررسي‌كننده سرقت علمي استفاده كنيد.
سرقت علمي چه زماني و چرا اتفاق مي‌افتد؟ شايد تعجب‌آور باشد كه بدانيد همه افرادي كه دستبرد به سرقت علمي مي‌زنند قصد انجام اين كار را ندارند. دانشجويان و متخصصان همگي مي‌توانند بدون اينكه متوجه شوند در دام سرقت علمي بيفتند. يكي از مقصران اصلي، تأثيرات تحقيقات و يادداشت‌برداري نادرست است. آيا مزاياي سرقت علمي ارزش انجامش را دارد؟ در ابتدا بايد ببينيم آيا سرقت علمي مزيتي دارد يا خير! ما فرض مي‌كنيم يكي از مزاياي سرقت ادبي، زيادشدن تعداد مقالات شما باشد، چون درصورتي‌كه بخواهيد داشته‌هاي خود را جمع‌آوري كنيد فقط يك مقاله بتوانيد بنويسيد اما با سرقت علمي مي‌توانيد داشته‌هاي خود را زياد كرده و چند مقاله بنويسيد.
خب، حالا بايد بدانيد كه سرقت علمي عواقبي دارد، ازجمله پيامدهاي دانشگاهي. در طول دوران تحصيلي خود، اگر مشخص شود كه گزارش، مقاله يا مطالبي كه با نام خودتان ارائه داديد شامل سرقت علمي مي‌باشد، معلمان و اساتيد آن را در پرونده شخصي شما قرار مي‌دهند و معمولاً به كميته‌هاي علمي مربوطه اطلاع مي‌دهند كه مي‌توانند عواقب بدي براي شما داشته باشد. به‌علاوه، اگر در دنياي دانشگاهي سرقت علمي را امتحان كنيد، نه تنها اساتيد، ديگر به شما اعتماد نخواهند كرد و اعتبارتان زير سؤال نرود، بلكه دوستانتان هم ممكن است ديگر به شما اعتماد نكنند. سرقت علمي تصادفي - بدون قصد كپي هنگام كار بر روي يك مقاله دانشگاهي، دانشجويان گاهي اوقات صدها، يا هزاران صفحه يادداشت مي‌نويسند كه اگر اين يادداشت‌ها سازمان‌دهي نشده باشد، مي‌توانند خيلي سريع به مشكل بخورند و خود را در معرض مجازات سرقت علمي قرار دهند.
يادداشت‌برداري يك ايده عالي، كم‌هزينه و آسان است، اما مسئله اينجاست كه بعد از مدتي يادتان نمي‌آيد اين يادداشت‌ها از كجا آمده است و ممكن است از آن‌ها به‌عنوان مطالب خود استفاده كنيد كه خب اينجا يك سرقت علمي تصادفي به وجود مي‌آيد. همچنين سوءتفاهم‌هاي خاصي در مورد سرقت علمي وجود دارد. برخي از دانشجويان اين تصور را دارند كه فقط در برخورد با نقل‌قول‌هاي مستقيم نياز به استناد دارند، اما بايد بدانيد كه اين نادرست است. هنگام ذكر نقل‌قول‌ها، براي هرگونه اطلاعاتي كه خلاصه يا بازنويسي شده باشد به استناد نياز داريد. اگر تنها همين يك نكته را به خاطر بسپاريد، مي‌توانيد از انبوهي از مشكلات سرقت علمي جلوگيري كنيد.
همچنين قوانين كپي‌رايت نيز وجود دارد. با توجه به اين قوانين، مي‌توانيد از كار يك نفر نقل‌قول كنيد، اما فقط درصورتي‌كه منبع را ذكر كنيد. اگر سخنان كسي را بدون توجه به اينكه مال شما نيست كپي كنيد و سپس آن را به‌عنوان كار يا سخن خودتان بفرستيد، درواقع ‌يك جرم كيفري مرتكب شده‌ايد. به خاطر داشته باشيد كه چيزي به نام سرقت علمي تصادفي وجود دارد. اين به دليل وجود انبوهي از مقالات، منابع و مطالبي است كه در اينترنت وجود دارد. به دليل وجود آن‌ها، سرقت ناخواسته بسيار آسان اتفاق مي‌افتد.
وقتي در حال جمع‌آوري مطالب تحقيقي خود هستيد، ممكن است ناخواسته چيزي را دوست داشته باشيد و از آن استفاده كنيد. كه خود ممكن است منبع نادرستي را ذكر كرده باشد و شما با ذكر منبع اشتباه به‌صورت ناخواسته، يك مورد سرقت علمي تصادفي مرتكب شويد. سرقت علمي عمدي - به دليل اشتباه درحالي‌كه ما اذعان مي‌كنيم برخي از دانشجويان به‌طور تصادفي در دام سرقت علمي مي‌افتند، برخي ديگر از دانشجويان با درك كامل از سرقت ادبي، آن را انجام مي‌دهند كه در گام اول تصور مي‌كنند زرنگي كرده‌اند، اما درنهايت باعث مي‌شود در دانشگاه گرفتار شوند؛ شايد بپرسيد چرا بايد يك نفر با آگاهي اين كار را انجام دهد، خب، مانند هر چيز ديگر در امور زندگي، دلايل متعددي براي اين امر وجود دارد، يكي مديريت ضعيف زمان است.
مقاله‌نويسي اصولي به زمان زيادي نياز دارد. براي برخي، كپي كردن كار شخص ديگري تنها راه تضمين موفقيت است. اگر شما دانشجويي هستيد كه هميشه نمرات بالايي داشته‌ايد، اما بعد از اتفاقي در زندگي شخصي شما، نمراتتان افت كرده و ديگر دانشجوي سطح بالايي نبوديد. در اين شرايط سرقت علمي مي‌تواند به‌عنوان يك‌راه حل سريع ديده شود. اگرچه بسيار زيركانه به نظر مي‌رسد، اما واقعيت چيز ديگري است، بهتر است بدانيد كه برخي از دانشجويان واقعاً به خاطر سرقت علمي از دانشگاه اخراج شده‌اند.
دانشجويان پرمدعا در ميان ما ممكن است واقعاً از سرقت علمي به‌عنوان يك راه‌حل براي پر كردن نواقص مقاله‌اي كه در حال حاضر مي‌نويسند از سرقت علمي استفاده كنند و هرگز احساس نمي‌كنند كه به جرم سرقت علمي به دام بيفتند. آن‌ها احساس شكست‌ناپذيري مي‌كنند، تصور مي‌كنند كه اساتيدشان صدها مقاله براي خواندن دارند و احساس مي‌كنند كه چند پاراگراف كپي شده يا نقل‌قول‌هاي ازدست‌رفته را نمي‌بينند. بااين‌حال، خبر بد براي آن‌ها استفاده از جستجوگر سرقت علمي آنلاين است، آن‌ها احتمالاً ميزان سرقت را شناسايي خواهند كرد و درنهايت دانشجو با عواقب سرقت علمي روبرو مي‌شود.
ادامه دارد ...